و در « تفسير قمّى » با إسناد خود از جَميل از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام وارد است كه چون جميل به او گفت : مراد از لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ چه مىباشد ؟ ! در پاسخ فرمود : تُسْأَلُ هَذِهِ الامَّةُ عَمَّا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِرَسُولِهِ ثُمَّ بِأَهْلِ بَيْتِهِ . « اين امّت مورد بازخواست واقع مىشود از آن نعمتى كه خداوند به توسّط پيامبرش و پس از وى به توسّط اهل بيتش ، بدانها ارزانى داشته است . » و در كتاب « كافى » با اسنادش از أبو خالد كابلى روايت است كه گفت : دَخَلْتُ عَلَى أَبِى جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَدَعَا بِالْغَذَاءِ ، فَأَكَلْتُ مَعَهُ طَعَاماً مَا أَكَلْتُ طَعَاماً أَطْيَبَ مِنْهُ قَطُّ وَ لَا أَلْطَفَ . فَلَمَّا فَرَغْنَا مِنَ الطَّعَامِ قَالَ : يَا أَبَا خَالِدٍ ! كَيْفَ رَأَيْتَ طَعَامَكَ أَوْ قَالَ : طَعَامَنَا - ؟ ! قُلْتُ : جُعِلْتُ فِدَاكَ ! مَا أَكَلْتُ طَعَاماً أَطْيَبَ مِنْهُ قَطُّ وَ لَا أَنْظَفَ ، وَ لَكِنْ ذَكَرْتُ الآيَةَ الَّتِى فِى كِتَابِ اللَّهِ عَزّ وَ جَلَّ : ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ! فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ : إنّما يَسْأَلُكُمْ عَمَّا أَنْتُمْ عَلَيْهِ مِنَ الْحَقِّ ! « من بر حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام وارد شدم . وى غذائى طلبيد ؛ من با معيّت حضرت غذائى خوردم كه هيچ‌گاه مانند آن را از جهت لطافت و از جهت گوارائى تناول نكرده بودم . چون از صرف آن طعام فارغ گشتيم فرمود : اى أبو خالد ! طعامت را چگونه يافتى - يا آنكه فرمود : طعام ما را چگونه يافتى - ؟ ! عرض كردم : فدايت گردم ! من طعامى گواراتر و پاكيزه‌تر از اين طعام تا به حال نخورده‌ام و ليكن به ياد آوردم آيه‌اى را در كتاب الله عزّ و جلّ : ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ !